• Schooltje

Het Wevershuisje

De film toont het 'hoog ambacht', zoals het weven destijds werd genoemd. Deze film is een item uit de rubriek 'Mysteries van Gemert', die jarenlang door Omroep Centraal op de lokale TV zijn uitgezonden.

Waeverstad Gemert

Gemert is vanaf de middeleeuwen eeuwenlang een een echt weversdorp (Waeverstad) geweest. Vandaag de dag is er nog maar een textielfabriek over, maar rond 1900 waren in Gemert meer dan 200 thuiswevers actief om met en voor hun gezin de kost te verdienen. 

In het Wevershuisje is een weefkamer ingericht met rode en blauwe plavuizen. Hier bracht de thuiswever het grootste gedeelte van de dag door en vaak moest er een of twee nachten per week worden doorgewerkt. Het handweefgetouw dat hier is opgesteld is een getrouwe kopie van een eeuwenoud Gemerts weefgetouw, nu in bezit van heemkundekring Gemert. Het weefgetouw of weefstoel (‘t ketaw) was veelal eigendom van de wever zelf, hoewel arme wevers ere en huurden voor de prijs van vijftig cent tot een gulden per jaar. Het geweven goed werd op de markt te koop aangeboden of geruild bij een plaatselijke textielfabriek tegen bonnen. Deze bonnen hadden een bepaalde geldwaarde en konden besteed worden in bepaalde winkels. Wevers hielden vaak van gezelligheid en in Gemert waren ze verenigd in diverse ‘Severusgezelschappen’ die hun thuisbasis hadden in de talrijke cafés die Gemert vroeger kende. Sint Severus was de patroonheilige van de wevers. Tegen een van de wanden in hangt zijn afbeelding met de vermelding ‘R.K. Textielarbeiders Vereeniging’. Lees meer over de historie van het weven in Gemert.

Weversoproer 1849 

Het was armoei-troef in het midden van de negentiende eeuw. Voor de wevers was het al niet veel beter. Zij zagen hun werken beloond met loonsverlaging en winkelnering. Een revolutie kon niet uitblijven. Dramatische taferelen ontvouwden zich in de Gemertse straten. 

 

Terug naar Museumgebouwen